اين عكس رو از سايت يك كافه موسوم به لامادلين ورداشتم. اين‌ها مجموعه‌اي زنجيره‌اي هستن كه فضاشون رو شبيه به كافه‌هاي فرانسه در آوردن (و اين رو در سايت‌شون هم نوشته‌اند). در بعضي از شهرهاي ديگه‌ي آمريكا هم شعبه دارن اما بيشتر كافه‌هاشون در همين تگزاس خودمون هستن. از امكاناتش اين كه مي‌تونين صبحونه‌ي خيلي خوبي (و البته با قيمت به نسبت زيادي، مثلا هفت هشت دلار) بخورين و قهوه و كره و مربا هم مجاني خواهد بود. پيشنهاد مي‌كنم كه به سايت‌اش سر بزنين. معمولا موسيقي‌هاي قشنگي مي‌ذاره.

اگر تا کنون فکر می کرديد که "سنگ، کاغذ، قيچی" بازی بچه هاست، بايد در اين مورد تجديد نظر کنيد.

هفته پيش تورنتوی کانادا ميزبان مسابقات قهرمانی جهان اين بازی بود که يک بريتانيايی در آن به مقام اول رسيد. باب کوپر، يک مدير فروش ۲۸ ساله ساکن لندن، در مسابقه فينال قهرمانی "سنگ، کاغذ، قيچی" جهان که بيش از ۵۰۰ نفر در آن شرکت کرده بودند، حريف آمريکايی خود را مغلوب کرد و به مقام نخست رسيد. او در پاسخ به اين سوال که رمز موفقيت اش چه بوده می گويد: "تلاش و تمرين فراوان و مطالعه زياد در مورد تاکتيکهای مختلف، روانشناسی و ژست گيری و حالت بدن."

باب کوپر جهت آماده شدن برای اين مسابقه، روزی يک تا دو ساعت وقت خود را صرف تمرين و مطالعه تاکتيکهای مختلف می کرده است. او می گويد علاقه اش به "سنگ، کاغذ، قيچی" به دوران بچگی اش باز می گردد. بعدا کم کم اين بازی وسيله ای شد برای حل و فصل اختلافاتش و نهايتا هم ورزشی که در آن به قهرمانی رسيد.

متن كامل خبر در بي‌بي‌سي در اين‌جا هست.

از جمله اختلافاتي كه ما با سنگ كاغذ قيچي حل مي‌كرديم، مساله‌ي انتخاب يك نفر براي جمع كردن و بردن ظرف‌هاي غذا در سلف‌سرويس دانشگاه بود.

"دکتر لوکس چهره ماندگار امسال انتخاب شد."

واقعا خوشحال شدم هرچند که همونطور که همه دوستان، اخلاق استاد رو می شناسین و می دونید که ایشان خیلی افتاده تر از این هستن که این عناوین براشون در مقابل کارهایی که با دل و جون تو این سن انجام می دن و فقط نشانه عشق هست مهمتر باشه.

به کلیه دوستان آزمایشگاه رباتیک و همه شاگردهای استاد تبریک میگم. تازه وقتی آدم می یاد اینور دنیا متوجه می شه که استادی داشته در دوران تحصیلش که مثل اون اینجا هم نیست. اونهایی که شاگرد استاد بودن می دونن که تو مباحث علمی وقتی استاد یه جمله می گفت و قبول نداشتی بعد از کلی دنبال موضوع رفتن می رسیدیم به همون یه جمله اول. وقتی هم که در مورد یه موضوع کاملا جدید با استاد صحبت می کردی بعد از ۱۵ دقیقه خیلی بهتر از گوینده مطلب در مورد اون مطلب بحث می کرد. ولی به نظر من همه این خصوصیات یک طرف و رفتار و منش استاد هم یک طرف. چیزی که باعث شده من به شخصه تا آخر عمرم این شاگردی رو فراموش نکنم و به اون ببالم. 

دوستان عزيز، به خصوص ساكنان خارج از ايران!

اگر دل‌تون هواي وطن رو كرده، يه نگاه به اين چند ويديو از رانندگي در ايران بندازين:

http://www.youtube.com/watch?v=qz0lFa2Y0vk

http://www.youtube.com/watch?v=AWtlThSGbzw

http://www.youtube.com/watch?v=uMuf84knlvM

http://www.youtube.com/watch?v=2TdoA6PzHfg

http://www.youtube.com/watch?v=7qIZwSqowX0

http://www.youtube.com/watch?v=8sneQvVF9J0

http://www.youtube.com/watch?v=5IBIz2D-Mcw

http://www.youtube.com/watch?v=kCj9LD4Qa3s

من هر يك مدت يك بار ميام و اين تست رو امتحان مي‌كنم كه آخرين عقايدم رو و تغييرش نسبت به دفعه‌ي پيش ببينم. نتيجه چيزي هست كه در پايين ملاحظه مي‌كنين:

اگر مايل هستين كه اين تست رو امتحان كنين به اين آدرس سر بزنين. اين رو هم بگم كه اولين كسي كه اين تست رو به من معرفي كرد سولوژن بود.

Agha akhe mage man divaanam ke bekhaam vaase mellat beshinam inaaro bezanam?! Khodam divaane shodam az dasteshoon! Amma emshab az oonjayi ke kholam karde boodan raftam too in ozv shodam balke dast az saram barbedaaran! Ammaa in divaanehaa hameye doostaaye address booke aadam raa select minamaayand! Va khob manam ke bikaar naboodam beshinam 420 taa tick bardaaaram goftam send! Bebakhshid be har haal...